( او را نافرمانى نكنند ) . و سبط بن جوزى نيز در تذكره مطلب فوق را ( بدون نسبت دادن به مهلّبى ) نقل كرده است . « 1 » و از آن حضرت عليه السّلام نقل شده كه به مردى فرمود : اگر آفريدگارت را اطاعت نمىكنى پس روزى او را نخور ، و اگر دشمنش را دوست دارى از قلمرو حكومت او بيرون شو ، و اگر به قضا و قدر او راضى نيستى پروردگارى غير او بجوى . حكم عقل به حرمت شرب مسكر به مناسبت نقل مىشود ، در معجم آمده : « سيرافى به مردى خراسانى كه از او از حكم مسكر سؤال نموده بود گفت : اگر مسكر در كتاب خدا و سنت رسول هم حلال بود به حكم عقل اجتناب از آن واجب بود ؛ زيرا نوشنده‌اش به هرگناهى دست بيالايد و به هربلايى درافتد نزد صاحبان عقل و مروّت مذموم ، و از زمرهء عاقلان و فاضلان و اديبان بيرون و در جملهء سفيهان درآيد ، و با اين همه مضرّ به مغز و كبد و هوش ، و موجب زخم و دمل در درون مىگردد ، نوشنده‌اش پيراهن صلاح و وقار و مهابت از تن به‌در كند و چون ديوانگان ابله گردد ، بدون تصور سخن‌گويد ، و بدون آگاهى فرمان دهد ، و بدون تعجب بخندد ، و بدون سبب بگريد ، براى دشمنش كرنش نموده و به دوستش پرخاش كند . . . » . « 2 » چه رسد به اين‌كه خداى تعالى دربارهء كسىكه او را معصيت و نافرمانى نموده وعدهء عذاب و عقاب داده كه به پيامبرش فرموده : قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ؛ « 3 » بگو : من اگر نافرمانى خداى خود كنم از عذاب آن روز بزرگ سخت مىترسم . و فرموده : إِذا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَها تَغَيُّظاً وَ زَفِيراً * وَ إِذا أُلْقُوا مِنْها مَكاناً

--> ( 1 ) . تذكرة الخواص ، ص 144 . ( 2 ) . معجم الأدبا ، ج 8 ، ص 167 . ( 3 ) . انعام ( 6 ) آيهء 14 .